Waarderende Procesanalyse met de FRAM methodiek
Hieronder vind je het eerste deel van dit artikel. Het volledige artikel lees je hier.
Damen, N. (2017) – Kwaliteit in Zorg, nummer 6, p. 23-27.
Waar ziekenhuizen doorgaans focussen op de inhoud van zorg, kan juist het beter stroomlijnen van processen en multidisciplinaire samenwerking de kans op fouten verkleinen en de veiligheid voor patiënten verbeteren. Dat blijkt uit dit onderzoek naar het perioperatief antistollingsbeleid. Door in kaart te brengen hoe dit complexe proces er op de werkvloer uitziet, kwamen er niet alleen ‘good practices’ aan het licht, maar ook knelpunten en risico’s . Deze bevindingen boden concrete aanknopingspunten voor verbetering.
Het lijkt zo logisch: in verbeteren en veranderen nauw aansluiten bij de praktijk van alledag, bij dingen die al goed gaan. Het aansluiten bij gewoontes, routines en gebruiken vergroot de kans op succes. De praktijk blijkt echter weerbarstig. Van oudsher richten kwaliteit- en veiligheidsmanagement zich in de medische wereld op het achterhalen van oorzaken van fouten en op het niet opvolgen van richtlijnen en protocollen. Daarbij worden risico’s vaak als ‘het kwaad al is geschied’ in kaart ge bracht. In samenwerking met het ‘Australian Institute of Health Innovation’ in Sydney deed Nikki Damen in een Australisch ziekenhuis onderzoek naar de uitvoering van het antistollingsbeleid rondom operaties, een complex proces en voor veel ziekenhuizen al jaren een struikelblok. Gelijktijdig vond in Nederland in het LUMC een vergelijkingsstudie plaats. Om het antistollingsbeleid in beide landen kaart te brengen, werd een zogenaamde ‘waarderende procesanalyse met FRAM’ uitgevoerd. Het uitgangspunt van deze analyse was simpel: start daar waar het allemaal begint, de dagelijkse praktijk op de werkvloer.